Moja siostra Marta

Artykuł

Moja siostra Marta
Źródło: Emila Wojdat

Marta, teraz uśmiechnięta 15-latka ze stereotypowym pukaniem rączek, to moja siostra. Dziwne, ale zawsze kiedy opowiadam o Marcie, używam zdrobnień. Chyba zawsze będę traktować Ją jak małą dziewczynkę. Ona i ja rozumiemy się bez słów, choć czasami są pomiędzy nami spięcia i wiem, że to nie jej wina. Gdy nie mam czasu dla jej czarującej osoby, a Ona chce się porozumieć pukając mnie delikatnie po twarzy czy głowie, próbuje powiedzieć: „-Spójrz wreszcie na mnie.” Zlekceważenie tego gestu przeze mnie powoduje coraz bardziej natarczywą chęć zwrócenia na siebie uwagi. Spryciara z niej. Wie, że po takim puknięciu w łepetynkę wreszcie oderwę się od swoich spraw.

Tak jak każdy mamy swoje gorsze i lepsze dni, choć z Martusią z pewnością tych drugich było więcej. Piękne jest to, że gdy spojrzę w jej duże oczęta wszystko już wiem, choć pamiętam, że na początku było bardzo trudno uchwycić jej spojrzenie. Była bardzo rozbiegana, nieobecna. Z czasem udało się ją schwytać, z ciągnąć do nas jak anioła. Na pewno rodzice i rodzeństwo najpiękniejszych dziewczynek czyli dziewczynek z zespołem Retta, wiedzą o czym mówię.

Emila, starsza siostra Marty Wojdat

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Moja siostra Marta Źródło: Emila Wojdat Marta, teraz uśmiechnięta 15-latka ze stereotypowym pukaniem rączek, to moja siostra. Dziwne, ale zawsze kiedy opowiadam o Marcie, używam zdrobnień. Chyba zawsze będę traktować Ją jak małą dziewczynkę. Ona i ja rozumiemy się bez słów, choć czasami są pomiędzy nami spięcia i wiem, że to nie jej wina. Gdy nie mam czasu dla jej czarującej osoby, a Ona chce się porozumieć pukając mnie delikatnie po twarzy czy głowie, próbuje powiedzieć: „-Spójrz wreszcie na mnie.” Zlekceważenie tego gestu przeze mnie powoduje coraz bardziej natarczywą chęć zwrócenia na siebie uwagi. Spryciara z niej. Wie, że po takim puknięciu w łepetynkę wreszcie oderwę się od swoich spraw. Tak jak każdy mamy swoje gorsze i lepsze dni, choć z Martusią z pewnością tych drugich było więcej. Piękne jest to, że gdy spojrzę w jej duże oczęta wszystko już wiem, choć pamiętam, że na początku było bardzo trudno uchwycić jej spojrzenie. Była bardzo rozbiegana, nieobecna. Z czasem udało się ją schwytać, z ciągnąć do nas jak anioła. Na pewno rodzice i rodzeństwo najpiękniejszych dziewczynek czyli dziewczynek z zespołem Retta, wiedzą o czym mówię. Emila, starsza siostra Marty Wojdat Powrót do listy kategorii