Opóźnienie umysłowe i badania dotyczące rozwoju dziecka.

Artykuł

Opóźnienie umysłowe i badania dotyczące rozwoju dziecka.
Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic"

Badanie stopnia rozwoju dziecka jest utrudnione, ponieważ nie może ono skupić uwagi, jest nadaktywne, brak mu zdolności porozumiewania się werbalnego i kontroli ruchowej. Z tych względów wyniki badań lokują wszystkie dzieci w grupie głębokiego upośledzenia. Jeżeli dziecko potrafi skupić uwagę, może wykonać polecenia lokujące je w grupie upośledzenia umiarkowanego, a pojedyncze dzieci, które potrafią wykonywać różne czynności i mają rozwinięte umiejętności kontaktu społecznego otrzymują ocenę upośledzenia niewielkiego stopnia. Wraz z rozwojem wiedzy na temat różnych mechanizmów genetycznych w AS okazało się, że chorzy z disomią uniparentalną mają mniej wyrażone pod tym względem objawy, niż nosiciele rozległych delecji.

Wiadomo, że zdolności poznawcze w AS są większe, niż by to wynikało z oceny stopnia rozwoju. Rozbieżność ta jest najsilniej wyrażona pomiędzy rozumieniem mowy a posługiwaniem się nią. Ze względu na rozumienie mowy dzieci chora na AS wyróżniają się z grupy wszystkich dzieci opóźnionych umysłowo w stopniu głębokim. Chorzy dorośli odnajdują się zwykle w towarzystwie innych osób i reagują na większość bodźców interpersonalnych. Są bardzo ciekawi ludzi i łatwo nawiązują przyjaźnie, a także komunikują szeroką gamę uczuć i wrażeń, co wzbogaca ich związki z rodzina i przyjaciółmi. Biorą udział w zajęciach grupowych, czynnościach domowych i wszelkich innych obowiązkach dnia codziennego. Podobnie jak osoby zdrowe, lubią wszelkie formy wypoczynku – oglądanie TV, sport, wycieczki na plażę, itp.

Istnieje jednak duża zmienność osiąganego stopnia rozwoju i nie wszyscy chorzy są w stanie osiągnąć opisane zdolności. Część z nich jest głębiej upośledzona umysłowo i ma trudności z koncentracją, co jest szczególnie wyrażone u chorych z trudnymi do opanowania napadami padaczkowymi lub nasiloną ataksją i zaburzeniami ruchowymi. Na szczęście większość chorych dzieci nie doświadcza tych problemów, jednak nawet w przypadku dziecka upośledzonego w mniejszym stopniu nieuwaga i nadaktywność we wczesnym dzieciństwie stwarzają wrażenie głębokich zaburzeń i złego rokowania. Mimo to spokój w środowisku domowym i ciągła stymulacja behawioralna umożliwiają przezwyciężenie trudności i osiąganie przez chore dziecko kolejnych etapów rozwoju.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Opóźnienie umysłowe i badania dotyczące rozwoju dziecka. Źródło: International Angelman Syndrome Association; program "Choroby rzadkie bez tajemnic" Badanie stopnia rozwoju dziecka jest utrudnione, ponieważ nie może ono skupić uwagi, jest nadaktywne, brak mu zdolności porozumiewania się werbalnego i kontroli ruchowej. Z tych względów wyniki badań lokują wszystkie dzieci w grupie głębokiego upośledzenia. Jeżeli dziecko potrafi skupić uwagę, może wykonać polecenia lokujące je w grupie upośledzenia umiarkowanego, a pojedyncze dzieci, które potrafią wykonywać różne czynności i mają rozwinięte umiejętności kontaktu społecznego otrzymują ocenę upośledzenia niewielkiego stopnia. Wraz z rozwojem wiedzy na temat różnych mechanizmów genetycznych w AS okazało się, że chorzy z disomią uniparentalną mają mniej wyrażone pod tym względem objawy, niż nosiciele rozległych delecji. Wiadomo, że zdolności poznawcze w AS są większe, niż by to wynikało z oceny stopnia rozwoju. Rozbieżność ta jest najsilniej wyrażona pomiędzy rozumieniem mowy a posługiwaniem się nią. Ze względu na rozumienie mowy dzieci chora na AS wyróżniają się z grupy wszystkich dzieci opóźnionych umysłowo w stopniu głębokim. Chorzy dorośli odnajdują się zwykle w towarzystwie innych osób i reagują na większość bodźców interpersonalnych. Są bardzo ciekawi ludzi i łatwo nawiązują przyjaźnie, a także komunikują szeroką gamę uczuć i wrażeń, co wzbogaca ich związki z rodzina i przyjaciółmi. Biorą udział w zajęciach grupowych, czynnościach domowych i wszelkich innych obowiązkach dnia codziennego. Podobnie jak osoby zdrowe, lubią wszelkie formy wypoczynku – oglądanie TV, sport, wycieczki na plażę, itp. Istnieje jednak duża zmienność osiąganego stopnia rozwoju i nie wszyscy chorzy są w stanie osiągnąć opisane zdolności. Część z nich jest głębiej upośledzona umysłowo i ma trudności z koncentracją, co jest szczególnie wyrażone u chorych z trudnymi do opanowania napadami padaczkowymi lub nasiloną ataksją i zaburzeniami ruchowymi. Na szczęście większość chorych dzieci nie doświadcza tych problemów, jednak nawet w przypadku dziecka upośledzonego w mniejszym stopniu nieuwaga i nadaktywność we wczesnym dzieciństwie stwarzają wrażenie głębokich zaburzeń i złego rokowania. Mimo to spokój w środowisku domowym i ciągła stymulacja behawioralna umożliwiają przezwyciężenie trudności i osiąganie przez chore dziecko kolejnych etapów rozwoju. Powrót do listy kategorii