Obraz EEG w rozpoznaniu zespołu Retta.

Artykuł

Obraz EEG w rozpoznaniu zespołu Retta.
Źródło: M.Pakszys, B.Kuszczak; Zakład Elektrofizjologii Instytutu Matki i Dziecka, Warszawa; Sympozjum nt RS Olsztyn 2000

Badanie EEG jest włączone przez Hagberga jako jedno z jedenastu kryteriów diagnostycznych w rozpoznawaniu zespołu Retta. Dane literaturowe wskazują na niejednorodność nieprawidłowości w EEG, bez szczególnych wzorców, ale z charakterystyczną ewolucją zapisów od prawidłowych w pierwszym roku, później pojawia się rytmiczne zwolnienie między 5-10 r.ż. u 68,4% chorych w czuwaniu i senności, jak wolna iglica-fala (u20%) rozsiane lub napadowe szczególnie w okolicach centralnych i innych bez ich obecności w okolicy czołowej. Większość chorych w 1 zapisie EEG prezentuje kilka nieprawidłowości obok siebie.

Nieprawidłowości narastają między 3-10 rokiem życia, wyciszają się w 2 dekadzie życia i następnie pojawia się wzorzec niskonapięciowy z mieszaniną rytmów wolnych i szybkich. Sen albo nasila albo zmniejsza cechy nieprawidłowe. Fizjologiczne bioelektryczne cechy snu (wrzeciona), fale ostre wierzchołkowe, zespoły K) są z reguły słabo wyrażone lub ich brak.

Autorzy prezentują badania EEG u 2 dziewczynek z rozpoznaniem zespołu Retta i napadami padaczkowymi. W zapisach EEG 3 letniej dziewczynki z padaczką częściową, znacznym upośledzeniem umysłowym od 10 miesiąca życia, ataksją, hipotonią, stereotypowymi ruchami i napadami hiperwentylacyjnymi znaleziono w czuwaniu znaczne zmiany ogniskowe centralne, zaś we śnie NREM hypsarytmię bez wyrażonych cech snu.

W zapisach 5 letniej dziewczynki ze znacznym upośledzeniem umysłowym od 4 miesiąca życia i padaczkowymi napadami polimorficznymi, w czuwaniu widoczna jest monomorficzna czynność podstawowa ze zmianami padaczkoksztautnymi centralnie, zaś we śnie uogólnione zmiany padaczkokształtne przy słabo zaznaczonych cechach bioelektrycznych snu.

Powrót do listy kategorii

Login: Hasło: - Artykuły - Forum - Czat - Newsletter		Artykuł Obraz EEG w rozpoznaniu zespołu Retta. Źródło: M.Pakszys, B.Kuszczak; Zakład Elektrofizjologii Instytutu Matki i Dziecka, Warszawa; Sympozjum nt RS Olsztyn 2000 Badanie EEG jest włączone przez Hagberga jako jedno z jedenastu kryteriów diagnostycznych w rozpoznawaniu zespołu Retta. Dane literaturowe wskazują na niejednorodność nieprawidłowości w EEG, bez szczególnych wzorców, ale z charakterystyczną ewolucją zapisów od prawidłowych w pierwszym roku, później pojawia się rytmiczne zwolnienie między 5-10 r.ż. u 68,4% chorych w czuwaniu i senności, jak wolna iglica-fala (u20%) rozsiane lub napadowe szczególnie w okolicach centralnych i innych bez ich obecności w okolicy czołowej. Większość chorych w 1 zapisie EEG prezentuje kilka nieprawidłowości obok siebie. Nieprawidłowości narastają między 3-10 rokiem życia, wyciszają się w 2 dekadzie życia i następnie pojawia się wzorzec niskonapięciowy z mieszaniną rytmów wolnych i szybkich. Sen albo nasila albo zmniejsza cechy nieprawidłowe. Fizjologiczne bioelektryczne cechy snu (wrzeciona), fale ostre wierzchołkowe, zespoły K) są z reguły słabo wyrażone lub ich brak. Autorzy prezentują badania EEG u 2 dziewczynek z rozpoznaniem zespołu Retta i napadami padaczkowymi. W zapisach EEG 3 letniej dziewczynki z padaczką częściową, znacznym upośledzeniem umysłowym od 10 miesiąca życia, ataksją, hipotonią, stereotypowymi ruchami i napadami hiperwentylacyjnymi znaleziono w czuwaniu znaczne zmiany ogniskowe centralne, zaś we śnie NREM hypsarytmię bez wyrażonych cech snu. W zapisach 5 letniej dziewczynki ze znacznym upośledzeniem umysłowym od 4 miesiąca życia i padaczkowymi napadami polimorficznymi, w czuwaniu widoczna jest monomorficzna czynność podstawowa ze zmianami padaczkoksztautnymi centralnie, zaś we śnie uogólnione zmiany padaczkokształtne przy słabo zaznaczonych cechach bioelektrycznych snu. Powrót do listy kategorii